Uczciwa odpowiedź to 40 do 60 programów dla większości sportowców — ale liczba ma znacznie mniejsze znaczenie niż to, jak lista jest skomponowana i jak napisane są e-maile. Lista 40 z naprawdę spersonalizowanymi wiadomościami wypadnie lepiej niż 400 identycznych i to z dużą przewagą.
Dlaczego 40 do 60
W tym przedziale spotykają się dwa ograniczenia. Poniżej około 30 programów liczby są za małe: brak odpowiedzi to w rekrutacji stan domyślny, potrzeby składu w danej uczelni mogą po prostu nie pasować do Twojej pozycji w tym cyklu, a garść cisz może przedwcześnie zakończyć Twój proces z powodów niezwiązanych z Twoimi umiejętnościami.
Powyżej około 60 personalizacja się rozpada. Napisanie czegoś konkretnego i prawdziwego o programie zajmuje realny czas — musisz przejrzeć jego skład, potrzeby i sezon. Gdy przekroczysz punkt, w którym możesz to zrobić dla każdej uczelni, zaczynasz wysyłać szablonowe e-maile, a e-maile szablonowe to najpewniejszy sposób, by zostać zignorowanym.
Ograniczeniem jest Twoja zdolność pisania, a nie lista
Jak podzielić listę
Skład ma większe znaczenie niż rozmiar. Najczęstszą porażką w rekrutacji jest lista złożona wyłącznie z celów ponad możliwości (reaches) — skoncentrowana w Division I, gdzie wolumen e-maili i filtrowanie są największe, a nieznany kandydat ma najmniejsze szanse na odpowiedź.
| Tier | Udział w liście | Co to oznacza |
|---|---|---|
| Reach | About 20% | Programs where you are below the current roster’s typical profile. Worth contacting, not worth building the list around. |
| Match | About 50% | Programs where your results sit comfortably within the range of athletes on their current roster in your position or event. |
| Strong fit | About 30% | Programs where you would clearly be a recruit they want. These generate most of your actual replies and offers. |
Rozłóż to też na różne poziomy. Programy Division II, Division III, NAIA i junior colleges mają łącznie znacznie więcej miejsc w składach niż Division I i dostają znacznie mniej e-maili rekrutacyjnych. Sportowcy, którzy je uwzględniają, dostają odpowiedzi dramatycznie częściej.
Jak sprawdzić, na jakim poziomie jest program
- 1Otwórz aktualną stronę ze składem programu i znajdź zawodników na Twojej pozycji lub w Twojej grupie konkurencji.
- 2Sprawdź ich wyniki ze szkoły średniej, czasy, rezultaty lub parametry — większość da się znaleźć, a wiele programów publikuje je bezpośrednio.
- 3Porównaj uczciwie ze swoimi zweryfikowanymi wynikami, a nie z najlepszym jednorazowym występem w życiu.
- 4Jeśli mieścisz się w ich zakresie, to dopasowanie. Wyraźnie powyżej — mocne dopasowanie. Wyraźnie poniżej — reach.
Zrobienie tego choćby dla dziesięciu programów koryguje poczucie własnego poziomu u większości sportowców szybciej niż jakiekolwiek inne ćwiczenie w rekrutacji.
Tempo i follow-up
- Wysyłaj partiami po 10 do 15, a nie wszystko naraz. Poprawisz e-mail, widząc, które dostają odpowiedzi, a partia jest na tyle mała, że da się ją spersonalizować.
- Wyślij jeden follow-up po dziesięciu do czternastu dniach ciszy. Jeden uprzejmy follow-up ratuje znaczną część rozmów. Drugi i trzeci już nie.
- Dodawaj programy aż do senior year. Potrzeby składów zmieniają się późno, sportowcy rezygnują z zobowiązań (decommit) i nieoczekiwanie zwalniają się miejsca.
- Śledź każdą wysyłkę. Bez zapisu do niektórych trenerów napiszesz dwa razy, a o follow-upie do innych zapomnisz.
Skąd bierze się lista
Przy 40 do 60 programach samodzielne zebranie kontaktów ze spisu pracowników wydziału sportu każdej uczelni jest całkowicie rozsądne — policz trzy do ośmiu minut na uczelnię. Jeśli jesteś trenerem klubowym, rodzicem lub konsultantem obsługującym kilku sportowców z różnych sportów i dywizji, rachunek się zmienia i kupienie zweryfikowanych danych staje się tańsze niż czas.
Jak znaleźć dane kontaktowe dowolnego trenera uczelnianego — darmowa metoda ręczna krok po kroku
Dane kontaktowe trenerów według dyscypliny i dywizji — jeśli wolisz przefiltrować zweryfikowany plik, niż odwiedzać 60 stron
Najczęstsze pytania
Do ilu trenerów uczelnianych powinienem pisać?
Dla większości sportowców 40 do 60 programów. Poniżej około 30 liczby są za małe, bo brak odpowiedzi to w rekrutacji stan domyślny, a potrzeby składów różnią się w zależności od cyklu. Powyżej około 60 personalizacja zwykle rozpada się w szablonowe e-maile, co jest najpewniejszym sposobem, by zostać zignorowanym. Ustal liczbę według tego, ile naprawdę spersonalizowanych e-maili jesteś w stanie napisać, a nie ile adresów możesz zdobyć.
Czy pisanie do zbyt wielu trenerów uczelnianych jest złe?
Tylko jeśli ilość kosztuje Cię personalizację — a zwykle tak jest. Trenerzy dostają dużo wyraźnie szablonowych e-maili rekrutacyjnych i szybko je filtrują. Lista 40 programów, z których każdy dostaje konkretną, dokładną wiadomość o danym programie, wypadnie wyraźnie lepiej niż 400 identycznych wiadomości.
Jak podzielić moją listę docelową między dywizje?
Mniej więcej 20% to reaches, 50% realistyczne dopasowania i 30% programy, w których byłbyś wyraźnie mocnym kandydatem — rozłożone na NCAA Division I, II i III, NAIA i NJCAA, a nie skoncentrowane w Division I. Programy Division II, III, NAIA i junior colleges mają łącznie znacznie więcej miejsc w składach i dostają znacznie mniej e-maili rekrutacyjnych, więc odsetek odpowiedzi jest tam zwykle znacznie wyższy.
Skąd mam wiedzieć, czy program to reach, czy dopasowanie?
Otwórz aktualny skład programu, znajdź zawodników na swojej pozycji lub w swojej grupie konkurencji i porównaj ich wyniki ze szkoły średniej ze swoimi zweryfikowanymi wynikami. Jeśli mieścisz się w ich zakresie, to dopasowanie; wyraźnie powyżej — mocne dopasowanie; wyraźnie poniżej — reach. Zrobienie tego dla dziesięciu programów szybko koryguje poczucie własnego poziomu u większości sportowców.
Ile razy powinienem wysłać follow-up do trenera uczelnianego?
Raz, po dziesięciu do czternastu dniach ciszy. Jeden uprzejmy follow-up jest normalny, oczekiwany i ratuje znaczną część rozmów. Kolejne follow-upy działają na Twoją niekorzyść. Jeśli program naprawdę nie odpowiedział po jednym follow-upie, włóż energię w nowe programy.